SPAKENBURG - Grote kerels voelen een brok in hun keel en kunnen hun tranen nauwelijks bedwingen. Schouder aan schouder staan supporters van Spakenburg en IJsselmeervogels een elfjarig jongetje toe te juichen. Thomas van de Groep vormt het stralende middelpunt van een heel bijzondere avond in het vissersdorp. Het jongetje, dat de strijd tegen kanker heeft moeten staken, geniet er zichtbaar van dat zijn allergrootste wens in vervulling is gegaan. Eerst in een Ferrari naar een bomvol stadion van IJsselmeervogels worden vervoerd, dan de mooiste wedstrijd van zijn leven spelen met broer Ruben, neefjes, vriendjes, klasgenootjes en teamgenootjes. Bekenden uit de voetballerij vinden het moeilijk om hun gevoelens onder woorden te brengen. Roelof Luinge, die heel veel heeft meegemaakt in zijn loopbaan als toparbiter, zegt na deze juniorenwedstrijd dat de koude rillingen over zijn rug lopen. "Heel indrukwekkend. Ik ben blij dat ik mijn steentje heb kunnen bijdragen." Jaan de Graaf kan alleen maar wijzen naar de volle tribunes. Al die mensen, het zegt veel, zo niet alles. Het clubicoon van IJsselmeervogels, die als prof voetbalde voor AZ en Go Ahead Eagles, verzekert dat de inwoners van Spakenburg elkaar naar de tribunes hebben ge-sms't en getwitterd. Alle aanwezigen hebben de plicht gevoeld: een bijdrage leveren aan de vervulling van de grootste wens die hun doodzieke dorpsgenootje nog had. Simpelweg door er te zijn, door samen de macht van het getal te vormen. De scheidslijnen die het dorp anders verdelen in het Blauwe kamp van Spakenburg en het Rooie kamp van IJsselmeervogels, vallen op deze avond even weg. Zoiets is nog nooit eerder gebeurd. Thomas van de Groep verklaart in een heuse persconferentie na de wedstrijd dat hij ervan heeft genoten. "De Blauwen hebben nog niet eerder een Rooie aangemoedigd", glundert hij. Thomas is kort daarvoor als 'man van de wedstrijd' aangeschoven. Hij heeft met 6-0 gewonnen en zelf drie keer gescoord, mede te danken aan de opheffing van de buitenspelregel die het mogelijk maakt dat hij de bal in het vijandelijke strafschopgebied kan opwachten. "Een doelpunt maken was heel fijn, dat gevoel is niet te omschrijven", zegt hij als een volleerd prof. "Ik werd er ineens heel blij van." Hij geeft toe dat hij de hele dag 'heel erg zenuwachtig' is geweest. "Ik heb een beetje rond ons huis gerend. Ik kon mijn energie niet kwijt." Hij schrikt van de grote massa publiek die zich op deze avond in het stadion heeft verzameld. Maar zijn nervositeit verdwijnt als bij toverslag als Ronald Koeman, die Thomas voor de wedstrijd een shirt met zijn handtekening aanbiedt, de officiële aftrap heeft verricht. Dan vergeet Thomas alles om zich heen: al die toeschouwers, al die camera's rond het veld. En hij krijgt niets mee van het live commentaar dat Wilfred Genee, bekend van het tv-programma Voetbal International, langs de zijlijn verzorgt. Nee, de ogen van Thomas zijn dan nog louter op de bal gericht. Net zoals een schooljongen op woensdagmiddag in een partijtje van 'drie corners pinantie'. Het feest eindigt zoals dat in een droom betaamt. Met een bekertje voor elke speler en een grote bokaal voor de kampioen: de held Thomas van de Groep.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten